Cechy uwagi – dalszy opis

Naturalnie zależy to wszystko od warunków, które stworzymy. Jeżeli powiększa się ilość bodźców, wówczas uwaga nabiera charakteru płynnego, oscylującego, przestaje równomiernie rejestrować wszystkie bodźce. Przy zmniejszonym zakresie natomiast następuje większe skupienie. Otóż stwierdzono na podstawie badań, że zakres związany jest z uprzednim doświadczeniem. Dzięki doświadczeniu bowiem całe układy rozmaitych elementów mogą występować jako jeden przedmiot. Dla analfabety każda litera jest przedmiotem, i to bardzo skomplikowanym i trudnym do zapamiętania. Dla umiejącego czytać jako przedmiot występuje całe słowo, a bardzo wprawni czytelnicy mogą ujmować jednym rzutem oka całe, niezbyt długie zdanie jako całość.

Podobnie dla człowieka nie znającego się na konstrukcji maszyn przekrój maszyny jest gmatwaniną wielu linii, w których trudno się zorientować i je zapamiętać, natomiast doświadczony inżynier znane sobie kostrukcje ogarnia jednym rzutem oka i może od razu zapamiętać całość konstrukcji.

Następną cechą uwagi jest podzielność. Podzielnością uwagi nazywamy właściwość wyrażającą się w możliwości jednoczesnego obserwowania dwu lub więcej przedmiotów lub też równoczesnego wykonywania kilku czynności. Tak np. wprawny uczeń, słuchając nauczyciela, jednocześnie prowadzi poprawne notatki z lekcji.

Istnieją duże różnice indywidualne w tym zakresie. Są ludzie, których uwaga koncentruje się z reguły na jednym przedmiocie. Znamy jednak przypadki prowadzenia równocześnie jak gdyby kilku działań. Przytacza się zwykle przykład Napoleona, który dyktował sekretarzom jednocześnie kilka listów w ten sposób, że każdy z nich pisał jeden list, a Napoleon kolejno dyktował fragmenty poszczególnym piszącym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *