Bioterapia w ciężkich przypadkach zachorowań na nowotwór

Pamiętam, że była to pełna dramatyzmu scena. Pani doktor była u mnie ze swoją matką, pracownikiem palestry jednego z miast na południu Polski, u której stwierdzono na ściankach pęcherza nacieki nowotworowe. Uprzednio juz spotykaliśmy się kilka razy, po czym badania wykonane w innym ośrodku akademickim, aby badający nie kierowali się w najmniejszym nawet stopniu sugestią, wykazały, że jest już tylko jeden naciek. Młoda pani doktor usiłowała wytłumaczyć ordynatorowi naciskającemu na operację, że matka po spotkaniach czuje się lepiej, że nie ma już krwawień, ale jej słowa nie docierały w ogóle do rozmówcy. Było nawet (według słów matki) walenie pięścią w stół, że to ona, przedstawicielka zracjonalizowanej medycyny, ulega „sugestii szarlatana”.

Czytaj dalej Bioterapia w ciężkich przypadkach zachorowań na nowotwór

Badania psychologiczne

Psychologia zajmująca się rozwojem psychiki w obrębie gatunku ludzkiego oświetla filogenezę życia psychicznego człowieka. Ważnym działem tej filogenezy jest wyodrębnienie historycznych postaci życia psychicznego ludzi w rozmaitych okresach historii. Materiałów do tego dostarcza archeologia oraz literatura, jak np. Gilgamesz, Biblia czy Iliada.

Czytaj dalej Badania psychologiczne

Psychika u zwierząt

Ukształtowały się one w ciągu życia wielu, wielu lat i przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Są to więc dziedziczne sposoby zachowania się, które nazywamy instynktami. Stanowią one świetne wyposażenie zwierzęcia, dopóki przebywa ono w zwykłym środowisku i wtedy zadziwiają nas swoją celowością, która nieraz nasuwała ludziom przypuszczenie, że zwierzęta rządzą się rozumem. W rzeczywistości w ciągu wielu pokoleń ukształtowały się najbardziej właściwe odpowiedzi, najbardziej właściwe reakcje zwierzęcia na podniety środowiska i dlatego nieraz zachowanie się nawet niższych zwierząt wydaje nam się celowe.

Czytaj dalej Psychika u zwierząt

Zagadnienie mistrzostwa

W pierwszej części powyższego opisu znajduje się skrótowa relacja z bardzo złożonego procesu narastania w świadomości pracownika specyficznej wiedzy, powstającej w wyniku nakładania się doświadczeń. W każdym bowiem działaniu, skierowanym na określone przedmioty, następują kolejne fazy, gdy od powierzchownej zewnętrznej znajomości przedmiotów i zjawisk człowiek działający przechodzi do coraz głębszego wnikania w ich wewnętrzną strukturę. W ten sposób narasta wiedza praktyczna o strukturze przedmiotów i zjawisk na podstawie bezpośredniego doświadczenia. Wiedza ta niekoniecznie uzyskuje słowną, wyrazową formę, nie zawsze ulega zwerbalizowaniu. Napotykamy przecież pracowników, którzy potrafią świetnie pewne rzeczy robić, a nie potrafią wytłumaczyć, dlaczego tak robią, a jeśli zaczynają tłumaczyć, robią to nieporadnie, brak im słów itp.

Czytaj dalej Zagadnienie mistrzostwa

LECZENIE ZAKAŻEŃ JELITOWYCH

Chorzy z zakażeniem przewodu pokarmowego stanowią potencjalne zagrożenie dla innych chorych i powinni być izolowani. Badanie bakteriologiczne jest niezbędne w celu ustalenia właściwej chemioterapii. Przed uzyskaniem wyniku posiewu można zastosować chlorchinaldinę, podaną doustnie łub przez zgłębnik w dawce 100 mg co 8 h. Poprawa w ciągu 48 h świadczy o skuteczności leczenia.

Czytaj dalej LECZENIE ZAKAŻEŃ JELITOWYCH

PORÓWNANIE TEORETYCZNYCH UJĘĆ PRAKTYKI REHABILITACJI CZ. II

Bardzo ciekawe jest przeanalizowanie podejścia behawioralnego w interesującej mnie tu perspektywie. Analogicznie do poprzednio opisanej sytuacji, także w tym przypadku propozycje wprowadzenia technik behawioralnych do praktyki rehabilitacji osób głębiej upośledzonych umysłowo przełamały pewien zastój w usprawnianiu tej kategorii inwalidów. I dlatego można mówić o realizowaniu krytycznej funkcji przez te koncepcje. W tym miejscu jednak kończą się analogie. Nie można uznać, aby było to podejście alternatywne w stosunku do koncepcji przekazywania wiedzy. Nie zastąpiło przecież pierwszego podejścia, lecz tylko je uzupełniło obejmując swoim zasięgiem osoby głębiej upośledzone umysłowo. Należy pamiętać, że podejście behawioralne powstało poza obszarem rehabilitacji upośledzonych umysłowo. Zostało przeniesione na ten obszar, kiedy podstawowe idee były już dobrze wykrystalizowane (I. Bialer 1968). Nie mogło i nie było więc w tym wypadku mowy o krytyce podejścia przekazywania wiedzy i ogólnie całej praktyki rehabilitacyjnej w sensie, który tutaj przyjmuję. Dalszy rozwój treningu behawioralnego polegał na dostosowaniu obowiązujących tu zasad do obiektów, wobec których trening był stosowany i uściślaniu zasad oddziaływań rehabilitacyjnych. Obecnie systemy treningu behawioralnego tworzą coś w rodzaju algorytmów działania dla specjalistów. Za ich pomocą można realizować rozmaite zadania, wystarczy tylko wprowadzić do algorytmu odpowiednie treści. Chodzi o to, że te same prawidłowości treningu można wykorzystać do likwidowania moczenia nocnego, autoagresji, stereotypii ruchowych oraz wytwarzania umiejętności samoobsługi, porozumiewania się, pracy itd. (R.D. Cox, W. B. Gunn 1980, W. I. Gardner 1971, C. C. Kier- man 1974 i inni). Z tego, co powiedziałem, wynika, że podejście behawioralne nie może być zaliczone do teorii realizujących funkcję krytyczną. Trudno je także zaliczyć do grupy nauk praktycznych ze względu na brak wyraźnie zaznaczonego wątku aksjologicznego. Trudno byłoby mi w tym miejscu odpowiedzieć na pytanie, gdzie w takim razie można zlokalizować teoretyczne podstawy treningu behawioralnego. Przypuszczalnie dalszy rozwój tego podejścia doprowadzi do konieczności opowiedzenia się jej zwolenników po stronie nauk praktycznych albo psychologii stosowanej w sensie, jaki tutaj przyjmuję dla tego pojęcia. Będzie się to jednak musiało wiązać z rozbudową wątku aksjo- iogicznego bądź z uwzględnieniem w większym stopniu realiów praktyki psychologicznej w różnych jej wymiarach.

Czytaj dalej PORÓWNANIE TEORETYCZNYCH UJĘĆ PRAKTYKI REHABILITACJI CZ. II

Problem odrzucenia przeszczepu .mięśnia sercowego

Jak powszechnie wiadomo, wprowadzenie do organizmu ludzkiego, jakiegokolwiek ciała obcego, spotyka się z różnorodnymi reakcjami chemicznymi i biologicznymi. Przeciwko wszczepionemu sercu ludzkiemu, czy innemu wszczepionemu organowi wewnętrznemu, wytwarzają się tak zwane przeciwciała. Innymi słowy, organizm biorcy stara się odrzucić obcy dla niego mięsień sercowy.

Czytaj dalej Problem odrzucenia przeszczepu .mięśnia sercowego

Spór o prawa i obowiązki – dalszy opis

Poza tym w przypadku każdej pary wyobrażenia o roli oraz o prawach i obowiązkach mężczyzny i kobiety mogą się różnić, czasem krańcowo. Wiele małżeństw7, mimo lóżnic zdań lub nawet ostrych starć, dochodzi do porozumienia. Ważne jest w tym zastosowanie się do ogólnie przyjętych, po części nie pisanych norm społecznych-, ale przede wszystkim chodzi o pragnienie i przekonanie obojga partnerów. Trudno np. wyobrazić sobie współcześnie układ rodziny patriarchalnej, w którym mężczyzna byłby absolutnym panem i władcą, a kobieta ograniczałaby się do rodzenia dzieci i gotow7ania. Nie oznacza to jednak, że-obecnie mężczyzna nie może mieć decydującej roli w domu i że kobieta nie może być z tego zadowolona.

Czytaj dalej Spór o prawa i obowiązki – dalszy opis

Kto ma wpływ na rozwój społeczny osób upośledzonych

Przystępując do sformułowania ostatniej już hipotezy pragnę zwrócić uwagę na istotną różnicę w ustosunkowaniu się do osób upośledzonych umysłowo ich rodziców i pozostałych członków społeczeństwa. Wcześniej wykazałem, że osoby nie związane więzią rodzinną z jednostkami upośledzonymi przypisują im znaczenie na podstawie stigmy społecznej. Z kolei rodzice tych osób częściej dysponują bardziej zróżnicowanym znaczeniem przypisywanym własnemu dziecku. Znaczenie to tworzone jest przede wszystkim przez bezpośrednie kontakty z dzieckiem. Można więc sądzić, że duży wpływ na wytworzenie znaczenia ma postępowanie konkretnego dziecka. Przyjmując dodatkowo, że rodzice rozpoznają dziecko upośledzone jako mało odbiegające od prototypu dziecka pełnosprawnego, a więc często kontaktują się z dzieckiem, można oczekiwać, że ich postępowanie będzie miało zasadniczy wpływ na efekty usprawniania.

Czytaj dalej Kto ma wpływ na rozwój społeczny osób upośledzonych