Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny pracy. Zdrowy Portal - Warszawa i Poznań!

PRZEBIEG REHABILITACJI DZIECI UPOŚLEDZONYCH UMYSŁOWO

Dlatego też w poszczególnych krajach można spotkać się z różnymi próbami realizacji tej idei. Na przykład w Szwecji rozwiązano problem dość prosto. Klasa liczy najwyżej 15 uczniów. Jeśli wśród nich znajdą się uczniowie upośledzeni umysłowo, to każdą lekcję prowadzi dwóch nauczycieli. Jeden z nich służy pomocą uczniom mającym trudności w opanowaniu przerabianego materiału, a więc także uczniom upośledzonym umysłowo. W tej sytuacji można sobie pozwolić na indywidualne podejście do każdego ucznia, który tego potrzebuje.

Z powodu dużego zróżnicowania w sposobach realizacji idei głównego nurtu bardzo trudno ocenić rzeczywiste jej znaczenie dla przebiegu rehabilitacji dzieci upośledzonych (M. P. M a 1 o n e y, M. P. W a r d 1979). Poza tym badacze zajmujący się tą problematyką stosują różne kryteria ocen określając skuteczność tradycyjnego kształcenia w klasach specjalnych i kształcenia realizującego ideę głównego nurtu (M. E. Kaufman, P. A. Alberto 1976). Wreszcie nie bez znaczenia jest problem, wobec jakiej grupy dzieci upośledzonych uczących się w ramach głównego nurtu dokonywana jest ocena. Dotychczas zgromadzono pewne informacje odnośnie do kształcenia dzieci lekko upośledzonych. Są one raczej satysfakcjonujące zwolenników nowej idei. Dzieci uczące się w ramach nowego systemu były bardziej akceptowane przez kolegów, były lepiej przystosowane społecznie, cechowała je większa niezależność społeczna (samodzielność), natomiast w zakresie wiedzy szkolnej nie były gorsze od dzieci uczących się w szkołach specjalnych (M. E. Kaufman, P. A. Alberto 1976). Analizę tę można zakończyć słuszną chyba uwagą J. Gottlieba (1981), że aby idea głównego nurtu mogła skutecznie stymulować postęp w kształceniu dzieci upośledzonych musi być dobrze wdrażana do praktyki pedagogicznej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.