Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny pracy. Zdrowy Portal - Warszawa i Poznań!

SYTUACJA CZ. II

Nie wchodząc tutaj w rozstrzygnięcia co do zasad przyporządkowywania znaczeń społecznych konkretnym zdarzeniom fizycznym – nie jest to bowiem potrzebne do realizacji celów, którym ma służyć konstruowany model – muszę poczynić pewne uwagi odnośnie do organizacji znaczeń. Zgodnie z tym, co powiedziałem charakteryzując środowisko, każdemu zdarzeniu można teoretycznie przypisać różną liczbę znaczeń. Znaczenia te można uhierarchizować według stopnia prawdopodobieństwa, z jakim społeczeństwo przypisuje je poszczególnym zdarzeniom. Mówiąc inaczej, różny jest stopień prawdopodobieństwa, że członkowie danego społeczeństwa będą wykorzystywali jakiś wymiar informujący o klasie atrybutów przy opisie danego’zdarzenia.

Aby mogło dojść do powstania sytuacji, a więc aby nastąpiło połączenie zdarzenia fizycznego ze znaczeniem społecznym, musi istnieć człowiek, który dokona tego połączenia. On właśnie w procesie poznawania lub działania przekształca sytuację z istniejącej potencjalnie w środowisku w sytuację realną, która będzie kontekstem jego działania.

Z punktu widzenia jednostki ludzkiej można dokonać dalszej charakterystyki sytuacji. Powiedziałem już, że sytuacja to wyodrębnione ze środowiska zdarzenie i przypisane mu społecznie znaczenie. Nie będę w tej pracy zajmował się różnicowaniem sytuacji w warstwie zdarzeniowej. Byłoby to potrzebne, gdyby model miał służyć do analizy praktyki rehabilitacyjnej osób np. z dysfunkcjami narządów Zmysłów. Tutaj poprzestanę na analizie warstwy znaczeniowej, bliższej jednostce, na którą sytuacja oddziałuje.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.