Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny pracy. Zdrowy Portal - Warszawa i Poznań!

Wpływ stygmatyzacji na spostrzeganie osób upośledzonych umysłowo

Przedstawione na rysunku 5 wyniki badań w sposób poglądowy uwidaczniają wszystkie interesujące zależności. Rysunek zawiera także wyniki, o których dotychczas nie mówiłem. Po zakończeniu eksperymentu badani byli proszeni o ocenę oczekiwanego prawdopodobieństwa uzyskania sukcesu w identycznym zadaniu w przyszłości. Okazało się, że w sposób istotny statystycznie spodziewano się w większym stopniu sukcesów u osób niestygmatyzowanych niż u osób rozpoznawanych jako upośledzone (F = 19,18 1 8 p< 0,001). Przy tym dla osób normalnych przyszły sukces był bardziej prawdopodobny, jeśli odniosły one sukces w trakcie eksperymentu. Nie stwierdzono tak wyraźnej tendencji w grupie osób upośledzonych umysłowo, chociaż była ona także zaakcentowana (F = 32,89 1 44 p< 0,001). Można więc powiedzieć, że sukces osoby normalnej wpływa w sposób zasadniczy na wzrost oczekiwania co do powtórzenia się tego sukcesu w przyszłości. Jeśli chodzi o osoby upośledzone, to ich sukces w niewielkim stopniu wpływa na wzrost oczekiwania uzyskiwania przez nie sukcesów w przyszłości. W warunkach niepowodzenia nie stwierdzono różnic istotnych statystycznie w oczekiwaniu przyszłych sukcesów przez osoby naznaczone i nie naznaczone stigmą upośledzenia umysłowego.

Można zadać sobie pytanie o znaczenie przedstawionych danych dla poruszanej w tym rozdziale problematyki. Przede wszystkim należy podkreślić, że w badaniach uwidoczniony został wpływ stygmatyzacji na spostrzeganie osób upośledzonych umysłowo. Inaczej lokalizuje się przyczyny zachowania upośledzonych umysłowo i normalnych. Sukces osoby upośledzonej spostrzegany jest jako wynik włożonego wysiłku w wykonanie zadania. Można więc oczekiwać, że oddziaływania na te f osoby powinny być ukierunkowane na wzbudzenie lub podwyższenie motywacji do działania. Z kolei za niepowodzenia osób stygmatyzo- wanych „obwiniane” są ich zdolności lub trudność zadania. Te czynniki w niewielkim stopniu brane są pod uwagę w trakcie atrybucji przyczynowej stosowanej wobec osób normalnych. Z tego punktu widze- , nia oddziaływania na osoby upośledzone powinny ograniczać się do ułatwiania zadań, jakie mają oni do wykonania. Trudno sobie wyobrazić działania skierowane na rozwój zdolności, co do których przyjmuje się, że są trwałe i niepodatne na wpływy zewnętrzne. Bardzo duże

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.