Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny pracy. Zdrowy Portal - Warszawa i Poznań!

ZAWÓD I CHOROBA WIEŃCOWA

WYKONYWANIE PEWNYCH zawodów, związane jest z powstawaniem znacznego ryzyka chorobowego. Jeżeli istnieje oczywista – naukowo udokumentowana – relacja między wykonywanym zawodem a powstawaniem pewnych chorób i dolegliwości, mówimy wtedy o chorobach zawodowych.

Przykładem tego typu powiązań jest masowe występowanie pylicy płuc u górników zatrudnionych w kopalniach węgla kamiennego i brunatnego. U pracowników pracujących w pyle azbestowym, dochodzi często do poważnej choroby płuc zwanej azbestozą.

Powszechnie wiadomo, że rolnicy zatrudnieni przy zbiorach zbóż, a szczególnie przy sianokosach, często chorują z powodu astmy oskrzelowej. Ludzie pracujący pod gołym niebem narażeni na stały i intensywny wpływ promieniowania słońca, chorują na dolegliwości skóry. Inni narażeni na stały wpływ niekorzystnych warunków klimatycznych cierpią z powodu przewlekłych zapaleń oskrzeli.

U pracowników zatrudnionych na znacznych głębokościach morskich często dochodzi do powstania choroby zwanej kesonową. Przykłady powiązań zawodów z powstawaniem chorób można by mnożyć w nieskończoność.

Nowoczesna medycyna wie o wielu chorobach zawodowych i stara się, przez odpowiednią akcję profilaktyczną, zmniejszyć ryzyko powstawania dolegliwości. Nierzadko, przez prowadzenie intensywnych badań naukowych, poznajemy mechanizm powstawania choroby. Jednym z przykładów jest wspomniana powyżej choroba kesonowa. W przypadku tym dopiero intensywne, bardzo kosztowne badania, pozwoliły zrozumieć istotę zagadnienia i tym samym zredukować ryzyko powstania choroby.

Wśród dziesiątek chorób zawodowych, niechlubną sławę zyskała choroba wieńcowa serca, zwana chorobą doktorów, i kierowców autobusowych. Oczywiście, choroba wieńcowa ma zakres znacznie szerszy.

Szereg wybitnych polityków (patrz strony 40-41) dziennikarzy, aktorów i aktorek, śpiewaków o międzynarodowej sławie, pisarzy, naukowców i oczywiście, w pierwszym rzędzie lekarzy, a w szczególności chirurgów i lekarzy ogólnie praktykujących, chorowało lub choruje na chorobę wieńcową serca. Statystycznie, co piąty lekarz narażony jest na powstanie choroby wieńcowej serca, procent znacznie wyższy niż u przeciętnego obywatela. Spróbujmy przez chwilę, oddać się spekulacjom teoretycznym, analizując pewne momenty wpływające na wykonywanie czynności zawodowych przez lekarza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.